Nieuwe herinneringen aan de Raambuurt

Auteur: Kees Lakerveld

De redactie kreeg een e-mail van de heer Lakerveld uit Zevenhuizen (Groningen) die zijn herinneringen aan de Goudse Raambuurt met ons wilde delen. Wij danken hem voor zijn inzending en drukken het graag af op papier èn zetten het op onze speciale webstek: denaakteraam.nl.

Zaterdag 9 juni 2007 ben ik eens gaan kijken naar mijn oude woonomgeving. Ik ben geboren in 1943 en wij woonden toen op de Bogen 35. Mijn oom had een schoenmakerij, Kees de Jong was zijn naam, en hij was doof. Wij woonde op de hoek van de Bogen en het Zwaansgat, Naast ons in het Zwaansgat woonde opoe Grassi. Volgens mij met haar kleindochter Vickey. In het Zwaansgat verder woonde o.a de familie Bakker waarvan ik mij Corrie het beste herinner. Op de Bogen was er een machinefabriek van Weger en een verhuisfirma, Hoogendoorn. Dit weet ik nog zo goed omdat hij enkele keren aan mijn ouders had gevraagd of zij mij niet aan hem en zijn vrouw wilde geven want zijn vrouw kon geen kinderen krijgen. Ik was namelijk bij pleegouders gekomen toen ik 3 uur oud was en altijd bij hebben gebleven. Tegenover ons was een aannemersbedrijf van de familie Hoeksel, die later naar Australie of Canada zijn geëmigreerd. Daarboven, als ik het goed heb woonde de familie Groenendijk. Zij hadden een zoon die erg kreupel was. Waar nu geparkeerd kan worden stond een rij huizen waar onder andere de familie Soet of Zoet in woonde. Zij hadden een lompen handel. Naast ons, aan de andere kant van het zwaansgat, was de melkboer Lexmond. Ik weet nog dat in het rijtje huizen een familie v/d berg woonde. De zoon is op een bepaald moment uit Indonesië teruggekomen en dat was een groot feest. Ook woonde Kees v/d Laan op de Bogen en een fanilie Wesseling. De moeder van Eggie had een bepaalde manier om haar dochter te roepen als die moest komen eten. “Eggiiiiiiiiiiiiieeeeeeeeeeeeee”. Dit kon ze heel lang aanhouden. Dukker was er natuurlijk ook nog en een klein winkeltje waar ik stroop moest halen. Wij zijn op een bepaald moment verhuist naar de Vest 111. Deze woning stond wat hoger want we moesten een betonnen trapje van drie treden op. Daar tegenover was, dacht ik, een drankenhandel. Ik weet wel dat er een familie Vlieg boven woonde. De zoon van deze familie had een speciale ziekte, de Fieteldans, als die echt bestaan heeft en de echte naam is. In de Vlamingstraat was een winkeltje waar garen en band werd verkocht. In de Keizersstraat een paardeslager, Roel Nibbering, en was er een logement van Piet v/d Berg. Mijn zwager, nu 83 jaar, heeft daar nog gewoond. Wij zijn daarna verhuisd naar de Bockenbergstraat 20, dus de Raam en omgeving was toen zo’n beetje verleden tijd aan het worden.

Door toeval, ik liep in het Zwaansgat te kijken hoe alles was veranderd, kwamen er twee mensen uit een van de huizen daar en zagen dat ik wat rond liep te kijken. Ik heb ze verteld dat ik hier gewoond had en zij vertelde over De Naakte Raam. Zij gingen het boek bij hen thuis even halen en ik heb het toen van hen gekocht. Ik heb het bekeken, nog niet geheel uitgelezen, en vind het bijzonder leuk. Ik heb op de site gezien dat er een reünie is geweest. Jammer dat ik dat niet wist, ik had zeker gekomen ook al woon ik nu in Zevenhuizen in Groningen.

Kees Lakerveld op jongere leeftijd